Met het prachtige lenteweer buiten had iedereen er zichtbaar zin in: samen zingen in de sfeervolle — al was het nog wat frisse — kerk. Na een warm welkom met koffie en natuurlijk iets lekkers erbij, konden we vol goede moed aan de repetitie beginnen. Gelukkig was Miriam er ook weer om ons te begeleiden, wat meteen vertrouwd en prettig voelde.
Na het inzingen begon het serieuze werk: de repetitie van de Sint Jorismis. En eerlijk is eerlijk, het klonk al verrassend mooi — mede dankzij de prachtige akoestiek van de kerk, die onze stemmen prachtig liet samensmelten.
Door Henny Nijkamp
Op een gegeven moment gebeurde er iets opvallends,er stond ineens iemand op… en binnen een paar tellen volgde de rest vanzelf. Dat gaf meteen een enorme boost aan energie en enthousiasme, en die sfeer bleef de hele dag hangen.
Voor we het wisten was het ochtendprogramma alweer voorbij en was het tijd voor de lunch. Time flies when you’re having fun! Maar eerst moest er natuurlijk nog een groepsfoto worden gemaakt. Buiten, bij het water — een prachtige plek… ware het niet dat de ganzen daar óók graag vertoeven. Overal lagen ganzekeutels, wat zorgde voor flink wat gegiechel, gespring en hilariteit terwijl iedereen probeerde een “schone” plek te vinden.
Toen uiteindelijk iedereen goed stond opgesteld, kon Robert prachtige foto’s maken en konden wij daarna eindelijk aanschuiven voor de lunch. Die was weer uitstekend verzorgd door de concertcommissie — complimenten daarvoor!
Na de pauze gingen we voldaan terug de kerk in voor het laatste repetitieblok: Vivaldi en Ode to Freedom.
Ook dat verliep naar volle tevredenheid. Voor we het beseften was het alweer half vier en kwam er een einde aan een bijzonder geslaagde dag, waar we met veel plezier op terug kunnen kijken.
